Can ve Fatoş

Can, bir aylık olduktan sonra, annesinin memesini emzik sanmaya başladığı, her an ağzında olsun istediği için, doktorun da tavsiyesiyle, kendisine bir emzik aldık. Heyecanla verdik ağzına, anında tuh diye fırlattı. Dedik ki herhalde bu emziği sevmedi, başka alalım... Onu da sevmedi başka, başka derken envai marka emziği denedik ama bizimkinin tepki hep aynı oldu, minik diliyle emziği itmek, 1 saniye ağzında tutmamak.

Tam pes etmiştik ki, bir gün annemlerdeyken, annem bakkallarından, Kardeşler Gıda Pazarı'ndan bir emzik almış, benim bir emziğe verdiğim paranın 10'da birine neredeyse.. Bakkalın tozlu raflarından çıkan, felaket görünen bir şey. Markası Fatoş.

Türlü güzel markayı reddeden bizimki, Fatoş'u ağzına verir vermez kendinden geçti. Cok cok diye nasıl emdiğini görünce şaşırdım kaldım. Meğer aradığı tat oradaymış.

Tabii hemen sonrasında bakkaldaki tüm Fatoş'ları aldık, zaten birkaç tane kalmış. Bir daha bulabilmemiz şüpheli, riske atamazdık.

Şimdi Fatoş'la çok mutluyuz. :)

Bir tarafta bizim aldığımız emzikler, diğer yanda Fatoş'lar..