Doktor ziyaretimizde, hastanede, çocukların fotoğraf çektirebilmesi için bir platform kurulduğunu gördük, Can'ın da orada fotoğrafını çektik. :)
Telefon dolandırıcılığı
1 yıl önce
30 Nisan 2009 Perşembe
Doktor Can
Doktor ziyaretimizde, hastanede, çocukların fotoğraf çektirebilmesi için bir platform kurulduğunu gördük, Can'ın da orada fotoğrafını çektik. :)
15 Nisan 2009 Çarşamba
9 ay kontrolü
Dün doktordaydık.Kuzu, 75 cm ve 9.200 gram olmuş. Özlem Hanım gelişimi gayet iyi buldu.
Yalnız, her ay doktora güle oynaya giderken, bu gidişte Can büyük yaygara kopardı. Doktorumuz, bunun da bir gelişim aşaması olduğunu, görünüşe göre geçen ay orada aşı olduğunu hatırladığını söyledi.
Bu ay küpleri üstüste koymak ve sonra vurup yıkmak üzerinde çalışacakmışız. :)
Fotoğrafta Can, salıncak sefalarından birinde, zevkten dört köşe.
Tahtaya tık tık
Tarihi not düşüyorum: 14Nisan 2009
Can, 9 ayını doldurduğu bugün, akşam 21.00'de yattı, sabah 07.00'ye kadar da kesintisiz mışıl mışıl uyudu.
İnşallah bundan sonra hep böyle güzel uyur minik kuzum.
9 Nisan 2009 Perşembe
Minik uş!
Minik Can son günlerde çok hareketlendi.
Her ne kadar günde yarım saatten fazla koymak istemesek de, Metehan abiden kendisine kalan yürüteçle fır dönüyor. Hiç yerinde durmak istemiyor.
Evdeki faaliyetinin yanısıra, kendisi bir sokak kuşu olduğundan, dışarı çıkmaya da bayılıyor. Şu aralar en büyük zevki parka gitmek, salıncakta sallanmak. Salıncağa koyduğumuzda iki eliyle iki taraftaki zincirlere sıkıca tutunuyo, heyecanlanıyo. Salladıkça içi uçuyor ve ağzını kocaman açarak gülüyor, minik çığlıklar atıyor.
1 hafta evveline kadar Can'ın oyuncaktan anladığı alıp ağzına götürmekten, ve itebildiği kadar boğazına doğru itmekten ibaretti ama son günlerde oyuncaklarla oynadığını, kitaplara büyük bir ilgiyle baktığını hayretle izliyorum. Kendisine kitap okumamdan çok hoşlanıyor. Ben ona resimleri anlatırken o da minik parmaklarını sayfanın üstünde gezdiriyor. Arada da "uuu, vaaa, baaa" diye yorumlar yapıyor.
Konuşma konusunda pek bir ilerleme yok. Bababa, dedede, yeakkkı (!) ve arada da belli belirsiz anni diyo. Gerçi geçen gün babamla camdan bakarlarken, camın önüne bir kuş geldiğinde, babam "aa bak oğlum kuş mu gelmiş" deyince, gayet cool bir biçimde "uşş" demiş ama ben şahit olamadım bu kelimesine. :)
Her ne kadar günde yarım saatten fazla koymak istemesek de, Metehan abiden kendisine kalan yürüteçle fır dönüyor. Hiç yerinde durmak istemiyor.
Evdeki faaliyetinin yanısıra, kendisi bir sokak kuşu olduğundan, dışarı çıkmaya da bayılıyor. Şu aralar en büyük zevki parka gitmek, salıncakta sallanmak. Salıncağa koyduğumuzda iki eliyle iki taraftaki zincirlere sıkıca tutunuyo, heyecanlanıyo. Salladıkça içi uçuyor ve ağzını kocaman açarak gülüyor, minik çığlıklar atıyor.
1 hafta evveline kadar Can'ın oyuncaktan anladığı alıp ağzına götürmekten, ve itebildiği kadar boğazına doğru itmekten ibaretti ama son günlerde oyuncaklarla oynadığını, kitaplara büyük bir ilgiyle baktığını hayretle izliyorum. Kendisine kitap okumamdan çok hoşlanıyor. Ben ona resimleri anlatırken o da minik parmaklarını sayfanın üstünde gezdiriyor. Arada da "uuu, vaaa, baaa" diye yorumlar yapıyor.
Konuşma konusunda pek bir ilerleme yok. Bababa, dedede, yeakkkı (!) ve arada da belli belirsiz anni diyo. Gerçi geçen gün babamla camdan bakarlarken, camın önüne bir kuş geldiğinde, babam "aa bak oğlum kuş mu gelmiş" deyince, gayet cool bir biçimde "uşş" demiş ama ben şahit olamadım bu kelimesine. :)
3 Nisan 2009 Cuma
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
