Can'ın tam 3 aylık olduğu gün, 14 ekimde işe başladım.
Onun keyfi yerinde, anneannesiyle bütün gün oyun, agu peşinde ama ben onun kadar keyifli değilim. Sabahları evden çıkmak inanılmaz zor geliyor. Neyse ki öğlen gidip emziriyorum kuzuyu. Günde en az 2 kere de sağdığım sütle idare ediyoruz. Umarım 6 ay dolana kadar bu tempoyu sürdürmeyi başarabiliriz.
Hamileliğim çok zor geçmiş olsa da Can doğduktan sonraki 3 ayı süper keyifle geçirdim. İlk birkaç günün zorluğu dışında büyük bir keyifle baktım oğluma, onunla geçirdiğim her anda mutlu oldum. Pek fazla yardıma da ihtiyacım olmadı.
Şimdi, keşke en azından ilk 1 senesinde her an bebeğimin yanında olma şansım olsaydı diyorum ama bir taraftan da işe başlamak iyi gelecek biliyorum. İnşallah çabuk alışırım..
En büyük şansım annemin Can'a bakmak için böyle hevesli olması. Aksi durumda ne yapardım bilmiyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder